yüzyıllık yalnızlık

Ataerkil yapıyı seviyorum.Sanırım bunun en önemli nedeni sürekli hatunların egemenliğinde bir ailede yatişmem olsa gerek. Erkeğin o baskın, ağırlığını koyan, tatlı sert halleri beni herzaman cezbetmiştir.Bu yüzden ki genelde üzerinde hakimiyet kurduğum erkeklerden ilişkisinin ikinci haftası soğurum. Ama soğumakta da haksız sayılmam. Her dediğini onaylayan, 'sen nasıl istersen' diyen, hayatında senden başka arkadaşı yokmuş gibi yanından süs köpeği gibi ayrılmayan sevgiliden bunalıyorum.Ben bunaldıkça onları da bunaltıyorum ama bana mısın demiyorlar. Bu sülüksel yaşam tarzlarını her seferinde bir doz daha arttırıyorlar.
Oysa erkek dediğin öyle mi olmalı? Sert olmalı, tepkisini göstermeli, küçük çocuk gibi herşeyi kabul etmemeli, hatununu koruyup kollamalı. Tabi böyle deyince  maganda , kıl yumağı, kırocan birşey gelmesin akıllara. Ben sadece klasik türk erkeği diye bir zamanlar varolan erkeklerden olsun diyorum.(Burada bakınız Kadir İnanır) Güvensin ama kıskansın da. Mesela bi sevgilim vardı, onun yanındayken benden hoşlanan erkekler mesaj atardı bu da bana ne yazayım onu söylerdi. Lan godoş desene 'sen benim yanımda nasıl erkeklerle mesajlasırsın hemde senle hoşlananlarla' diye bu mal bi de pişkin pişkin ' ay ben hiç kıskanmam böyle şeyleri' deyip kıkırdıyordu. O sırada şeytan dedi 'kızım çarp şunu ağzının ortasına gay misin lan sen çükün yok mu ne biçim erkeksin de' görsün ebesinin bir tarafını.
Şundan bir kaç yüzyıl sonra nesliniz tükenecek dünyaya lezbiyenlik hakim olacak adam gibi durup erkeklik yapsanıza ne diye modern olucam, ben farklıyım triplerine girip kendinizden soğutuyorsunuz ?