Çok cadı bir çocukluk dönemi geçirdim.Annem 'ben ne ceza işledim de senin bi gibi çouğum oldu' derdi hep.Çok kıskançtım benim olan birşeyi hiç kimseyle paylaşmak istemezdim.Evet tek çocuğum ve bunun en önemli nedeni de budur. Yaktınız beni anne ne vardı bir tane daha çocuk yapsaydınız da ben bencil lanet birşey olmasaydım.
Haliyle ilk aşk dönemimde çok bencil ve kıskanç geçti.O hep beni sevsin ama beni seven başka insanlarda olsun istedim.Sevgi arsızıyım.(Bunun da suçlusu tek çocuk olmam).Hep yanımda olsun ama ben başkalarınında yanında olayım.Sonuç: ilk aşkımıda kaybettim.(Bayan kaybeden iş başında)Kaybedenin çekiciliği mi,paylaşmak istememek mi, bencillik mi bilemem ama benden sonra birlikte olduğu kızların hepsine işkence çektirdim.Ya benim olacaktı ya benim.Yemin edyorum o an yaptığım saçmalıkları şimdi yapsam erkeklerin korkulu rüyası top beşte olurdum.
Benim iletişimci, araştırmacı gazateci olacağım o gün bile belliymiş.Çocuğun hayatında olan herşeyi öğrenip'hmm demek bu kaltak erkeğime göz dikmiş'diye korku salardım ortalığa.Hele benden sonra çıktığı bir kız vardı zavallım en çok o çekti benden.Görsem kızın boynuna atlayıp 'nolur affet beni, gençtik sevdik' derim.
Ama işin enteresan tarafı da çocuğun hayatında kara bir leke,rezillik olsam da onun bana hala iyi davranması.Yıllar geçti belki artık önemini yitirdi ama hala pişman olmak boktan bir durum.Hayatta en çok korktuğum şeylerden biri kötü hatırlanmaktır ki bunda da suçlu babamdır.Biri beni hatırladığında ' Ha o mu kaşar lan o,az çekmedim lan ondan!' demesi beni bunalımdan alır bunalıma sokar. Ama anket yapsak sevgililerimin yarısı böyle der,geri kalan yarısı da beni dehledi zaten.Off yine bunalım geldi.
Demek istediğim şu ki yıllar sonra bir yerlerde gördüğünüzde ilk aşkınızın size sıcacık gülümsemesi ve 'vay be ne günlerdi' demesi kadar güzel birşey yok.Akıllı durun kızlar ilk aşkın ahı kadar tutan bişey yok, denedik gördük..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder