yüzyıllık yalnızlık

 İnsan hiçbir işe bitecek diye başlamaz. Her zaman en iyisi olacak, en güzelini başaracağim der. Ama bilmez ki o işi ne kadar uzun süre yapabilecek.ya da o planı ne kadar gerçek olacak. Düşünsenize günde binlerce plan yapıyoruz peki kaçı gerçekleşiyor kaçının sonunda oldu diyebiliyoruz.Kaç kere kıştan planladınız bir tatile çıkabildiniz?
 İlişkilerde bir nevi bitmeyeceğini düşünerek başladıgınız planlar değil mi ? O son sevgiliyle günün birinden de ayrılacağınızı bilmeden, düşünmeden beklenmedik bir anda ayrıldınız. Belki benim gibi pronoyak nasılsa bir gün bitecek durumda başlamısken ana kaptırıp ayrılık kısmını unutuvermiştir.
 Hayatımdaki çoğu ilişkiler ben bitmesini hiç hesaba katmamışken aniden bir telefon mesajı ve ya facebook chatinde bitti.(Evet hiçbir sevgilim yüzüme söyleyecek kadar cesur ve anlayışlı değildi.) Bende her zamanki gibi kendimce karar verip dedim ki 'kızım mal olacağına baştan sonunu düşün'. Düşündüm de ama başarılı oldum mu? Tabiki hayır! Blog yazılarıma sebep erkek arkadaşımla birlikte olmaya başladığımızda kararlıydım 'ne olursa olsun sakın kaptırma!'Ama hayatın planlamadığımız gibi olmadığu sonucundan yola çıkarsak, ben yine kaptırdım bi anda farkettim ki hayatın merkezi o ve ben onun hayatındaki bağımlı bir uyduyum.
 Sonucu  tahmin edilmesi güç olmadığı gibi kendimi suçlanmış ve bunalımın kucağında buldum.Bişeye hangi düşünceyle başlarsanız başlayın sonuç sizin düşündüğünüz gibi olmaz.Ya hiç başlamayın ya da sonuçlarını göze alın. Olmuyor mu o zaman en iyisi 'koyun götüne gitsin' Ne olursa olsun denemedim demeyin.